Szczyty Tatr

Bez podziału na polską i słowacką stronę

Gierlach - 2655 m.n.p.m.

Grupa Gierlacha stanowi jeden z najpotężniejszych masywów w Tatrach, oddzielający Dolinę Batyżowiecką i Dolinę Wielicką. Pierwsze wejście - Zygmunt Bośniacki i ks. Wojciech Grzegorzek 11.08.1855, zaś pierwsze zimowe: Klemens Bachleda, Janusz Chmielowski, Johann Franz sen., Karoly Jordan i Paul Spitzkopf sen. 15.01.1905.

Łomnica - 2632 m.n.p.m.

Najniższe obniżenie grani to Przełęcz w Widłach. Przez długi czas uważany za najwyższy szczyt Tatr. Dopiero pomiary z 1838 r. wykazały iż faktycznie wyższy jest Gierlach. Pierwsze udokumentowane wejście: Robert Towson z przewodnikami 17.08.1793, zaś zimowe: Theodor Wundt i Jakob Horvay 27.12.1891. Na szczycie znajduje się także obserwatorium meteorologiczne i astronomiczne. Do historii taternictwa przeszły zmagania na zachodniej ścianie Łomnicy.

Zadni Gierlach - 2630 m.n.p.m.

W październiku 1944 r. pod głównym wierzchołkiem od strony Dol. Batyżowieckiej rozbił się radziecki samolot - zginęły 23 osoby, a jego wrak odnaleziono dopiero w sierpniu 1945. Pierwszego wejścia na główny wierzchołek dokonali: Janusz Chmielowski i Jędrzej Wala mł. 24.08.1895, natomiast pierwszego zimowego: Gyula A. Hefty i Gyula Komarnicki 9.02.1913.

Lodowy Szczyt - 2627 m.n.p.m.

W partiach szczytowych występuje bardzo bogata roślinność turniowa. W dawnych czasach masyw Lodowego był widziany ponoć z samego Krakowa. Pierwsze udokumentowane wejście turystyczne miało miejsce ok. 31.08.1843 r. - John Ball, Wilhelm Richter z przewodnikami. Natomiast w zimie jako pierwsi na Lodowy Szczyt weszli Jakob Horvay i Theodor Wundt 28.12.1891.

Durny Szczyt - 2623 m.n.p.m.

Piękny szczyt leżący w grani łączącej Baranie Rogi (2526 m.) z Łomnicą (2632 m.), ponad Doliną Dziką. Pierwsze wejście: Martin Spitzkopf i Odon Tery. Pierwsze zimowe: Ede Hruby, Oszkar Jordan, Roman Komarnicki i Jeno Serenyi 27.03.1910.

Rysy - 2503 m.n.p.m.

Posiada trzy wierzchołki, z których najwyższy jest środkowy, w całości na terytorium Słowacji (2503 m), zaś północny stanowi najwyżej położony punkt Polski (2499 m). Jest to także najwyższy szczyt tatrzański, na który prowadzi znakowany szlak turystyczny. Wznosi się on ponad Doliną Rybiego Potoku, Doliną Białej Wody. Nazwa Rysy nie pochodzi, jak powszechnie się uważa, od ukośnego żlebu widocznego w masywie góry, ale od pożłobionych zboczy całego kompleksu Niżnich Rysów, Wyżniego Żabiego Szczytu i Żabiego Mnicha. Panuje także opinia, że nazwa wywodzi się od zaśnieżonego, wybitnego żlebu widocznego od Morskiego Oka. Pierwsze znane wejście: Ede Blasy i przewodnik Jan Ruman Driecny starszy 20.07.1840 r. Na pamiątkę wejścia na szczyt Blásy'ego wmurowano pamiątkową tablicę w północno-zachodni wierzchołek, która rok później została rozbita.