Najpierw krótka notka z encyklopedii - Regle - wzniesienia położone w północnej części Tatr, tworzące ich średniogórską część. Należą do nich m.in.: Łysanki, Sarnia Skała, Gęsia Szyja, Gombosi Wierch. Od słowa regiel pochodzi kilka określeń naukowych. Z uwagi na wysokości dochodzących do ok. 1500 m n.p.m. regle są z najczęściej porośnięte lasem, dlatego słowo regiel stało się synonimem lasu tatrzańskiego i przede wszystkim górskich zespołów roślinnych: regla dolnego i regla górnego.
Górna granica regla stanowi jednocześnie górną granicę lasu. Rosną tu karlejące świerki pospolite, wierzba śląska (Salix silesiaca), brzoza karpacka (Betula carpatica), jarząb nieszypułkowy (Sorbus chamaemespilus) i sosna limba (Pinus cembra).
Regle polskiej części Tatr Wysokich to rozległy teren między Doliną Suchej Wody Gąsienicowej a Doliną Białki ograniczony od południowej strony masywem Koszystej i Wołoszyna. Jest to obszar obejmujący niewielkie w stosunku do najwyższych szczytów wzniesienia, stanowiący przedgórze terenów wysokogórskich.
Regle nie są miejscem, w którym można szukać atrakcji wysokogórskich. Szlaki są łagodne i często zalesione, przez co atrakcyjność widokowa jest z założenia ograniczona. Mimo to region ten nie jest pozbawiony atrakcji. Warto odwiedzić sanktuarium na Wiktorówkach - kaplicę położoną tuż pod Rusinową Polaną od strony Doliny Filipka czy wejść na Gęsią Szyję - najlepszy punkt widokowy w tej części Tatr z widokiem na rozległą panoramę Tatr Wysokich.
Skały budujące regle tworzą odrębną jednostkę tektoniczną określaną jako serie reglowe lub płaszczowiny reglowe, przy czym zasięg tej jednostki nie pokrywa się w pełni z obszarem regli.
Najbardziej charakterystycznym miejscem obszaru regli Tatr Wysokich jest Rusinowa Polana. Ta rozległa łąka jest w chwili obecnej jednym z nielicznych miejsc w Tatrach, w którym prowadzony jest wypas kulturowy owiec. W sezonie owce krążą wśród odpoczywających na polanie turystów domagając się pożywienia, co dla jednych stanowi atrakcję, a dla innych utrapienie.