Dolina Rybiego Potoku

W ukształtowaniu doliny wyraźnie widoczne jest działanie lodowca: kotły, piętrowy układ, podcięcia zboczy, ogładzone skały, usypiska moren bocznych i morena czołowa (jeden z ładniejszych przykładów), na której zbudowano schronisko. W dolinie można zobaczyć wszystkie piętra roślinne od regla dolnego po środowisko turni (jedyny taki obszar w Polsce). Szczególnie cenne są zachowane pierwostany górnoreglowych borów świerkowo - limbowych. Flora doliny składa się z ok. 350 gatunków roślin naczyniowych, w tym ok. 170 gatunków to rośliny wysokogórskie. W dolinie spotyka się także jelenie (rykowisko koło Wanty), niedźwiedzie, rysie, świstaki i kozice.

Jest dostępna dla turystów. Wytyczone w niej szlaki turystyczne prowadzą w kierunku schroniska i Morskiego Oka. Jeszcze przed schroniskiem, tuż za Wodogrzmotami Mickiewicza, odchodzi znakowana droga przez grzbiet Opalonego do Doliny Pięciu Stawów. W pobliżu schroniska zbiegają się drogi prowadzące wokół Morskiego Oka, nad Czarny Staw i dalej na Rysy lub przez Kazalnicę na Przełęcz pod Chłopkiem, przez Dolinkę za Mnichem na Wrota Chałubińskiego lub na Szpiglasową Przełęcz i dalej do Doliny Pięciu Stawów.

Dolina Rybiego Potoku, łącząc się z Doliną Białej Wody na wysokości leśniczówki Wanta, na południe od Starej Roztoki, tworzy jedną z najważniejszych w Tatrach dolin walnych: Dolinę Białki. Należy ona do największych i najpiękniejszych dolin polskich Tatr, obdarzonych najbardziej wysokogórskim krajobrazem.

Mimo że docierają tutaj rzesze turystów, w bezpośredniej okolicy jeziora można wciąż spotkać wiele zwierząt: dosyć często pojawiają się niedźwiedzie, buszujące w pojemnikach na śmieci w poszukiwaniu łakoci, łasice i gronostaje. Zdarzało się, że te ostatnie zakradały się do spiżarni schroniska i wyjadały złożone tam zapasy mięsa. W sąsiedztwie schroniska można zaobserwować uwijające się spore ptaki - orzechówki odżywiające się nasionami limby

Wyższe piętra to kocioł Czarnego Stawu pod Rysami oraz Dolinka za Mnichem. Doliną płynie Rybi Potok wypływający z Morskiego Oka. Na tyłach starego schroniska, w zakolu potoku znajduje się małe jeziorko - Małe Morskie Oko. Nieco poniżej znajdują się kolejne jeziorka: Żabie Oko i Małe Żabie Oko. Pomiędzy nimi, małe oczka wodne, tzw. Rybie Stawki. Rybi Potok, w pobliżu gajówki pod Wantą, łączy się z Białą Wodą tworząc Białkę. W dolnym piętrze doliny znajduje się największe jezioro tatrzańskie - Morskie Oko.

Nazwa jeziora związana jest z legendą, iż istnieje podziemne połączenie jeziora z morzem. Tafla jeziora leży na wysokości 1395 m n.p.m. Z Morskiego Oka rozpoczynają się liczne szlaki turystyczne: na Rysy (2499 m n.p.m., najwyższy szczyt w Tatrach Polskich) przez Czarny Staw pod Rysami (1581 m n.p.m.), Przełęcz pod Chłopkiem (2307 m n.p.m.), wokół Morskiego Oka, przez Szpiglasową Przełęcz (2110 m n.p.m.), do Doliny Pięciu Stawów Polskich.

Warto wspomnieć o słynnym sporze o Morskie Oko. 13 września 1902 roku został wydany werdykt przez Międzynarodowy Sąd Rozjemczy w Grazu, na mocy którego Galicja zachowała tereny przygraniczne obejmujące między innymi Morskie Oko i Dolinę Rybiego Potoku. Największe natężenie konfliktu nastąpiło w latach 1890-1901. W tym czasie władze węgierskie wysłały oddział żandarmerii nad Morskie Oko. Dochodziło nawet do drobnych potyczek. W roku 1901 Austria i Węgry powołały Międzynarodowy Sąd Rozjemczy, na czele którego stanął Szwajcar Johan Winkler. Strona galicyjska żądała utrzymania istniejącej granicy. Największym obrońcą praw Galicji do Morskiego Oka byt profesor Uniwersytetu Lwowskiego Oswald Balzer. Polski uczony oparł się na dawnych mapach i licznych świadectwach literackich z XVII i XVIII wieku i dowiódł, że obszar starostwa nowotarskiego sięgał aż do Małej Wysokiej i Polskiego Grzebienia.